Toch nog redelijk goed nieuws, veel water en beton, en zeer teleurgesteld in Vegas.

Toen ik opstond vanmorgen zag de lucht er niet veel belovend uit. De daken van de gebouwen onder ons waren goed nat, en boven de bergen viel er nog regen.

Eenmaal goed wakker besluiten we om naar de IHOP te gaan voor een ontbijt. Daar aangekomen zagen we een groot aantal mensen die wachten op een tafeltje. Nou daar hadden wij geen zin in, dus hoppen we naar de Denny's. Daar eten we een lekker en gezond ontbijt. Hier is het ook wel druk en dus duurt het ontbijt wat langer dan normaal.

Na het eten vertrekken we via de snelweg naar de Hooverdam. We kiezen voor de snelweg omdat we een tour hebben gereserveerd. Als we er zijn parkeren we de auto vlakbij het Visitors Center. Ik had de kaartjes voor de rondleiding via het internet besteld en moest ze dus eerst ophalen. Gelukkig moesten we daardoor niet in de rij staan bij de kassa.

 Eenmaal binnen moesten we even wachten voordat de rondleiding begon. Tijd voor een selfie !

De rondleiding was erg interessant. 

Aan het einde van de tour kon je op eigen gelegenheid verder de boel verkennen.

Tijdens de bouw werd er veel Art Deco gebruikt in het gebouw en buiten. Wij zijn grote Art Deco liefhebbers dus we hebben er echt van genoten.

Nadat we alles op ons gemak hadden bekeken zijn we nog een keer over de dam heen gereden. Vroeger was het de doorgaande weg maar die is tegenwoordig omgeleid.

We besloten om via een omweg binnendoor terug te rijden. Via de weg die langs het meer achter de dam, Lake Mead, rijden we terug naar Las Vegas. Deze weg loopt door het bijbehorende natuurpark waar je entree voor moet betalen, maar gelukkig kunnen we er onze NPS jaarpas voor gebruiken.

We stoppen op diverse plekken, en ik neem zand mee voor mijn collectie. Ook een flesje Colorado rivier water gaat mee. Goh een mens kan toch rare dingen verzamelen.

Onderweg maak ik nog mooie foto's van de zonsondergang. We rijden de gehele Las Vegas Boulevard af en dat levert toch mooie plaatjes op.

We rijden gelijk even naar de Panda Express voor een lekkere maaltijd. Amerikaans "Chinees" is best wel lekker maar heeft eigenlijk niets met Chinees eten te maken. Ach ja, het is vers en gezond.

Als we in het hotel aankomen gaan we nog even in de lobby op een bankje zitten en mensen kijken. Ook een erg leuk tijdverdrijf.

Morgen naar de kampioenschap dragracen, iets waar ik heel erg naar uitkijk. Ik ga mijn race held John Force zien !

De foto's van The Valley of Fire.

De vallei van vuur maar zonder foto's

Soms zit het mee en soms zit het tegen. De laptop geeft veel problemen en dat is jammer. Ik vind het erg leuk om een blog bij te houden maar op deze manier geeft het alleen maar stress en dat wil ik niet op vakantie. Maar goed, ik blijf het proberen. Zolang ik geen foto's upload gaat het schijnbaar goed dus jullie moeten het even doen met de foto's van Facebook. Hier vandaag geen foto's in ieder geval, die worden er later tussen geplaatst.

De ochtend begint wat laat want we slapen lekker tot 8:00 uur. Ik ga naar beneden want daar zitten 2 Starbucks in het casino en aangezien er geen koffiezetapparaat in de kamer is, moeten we wel Starbucks drinken. Wat een ellende.

Het is goed druk alweer in het casino. Mensen gokken wat af hier en het maakt niet uit welk tijdstip van de dag. Ook bij beide Starbucks is het druk maar ze werken zeer efficiënt dus ben zo aan de beurt.

Eenmaal weer boven, we slapen op de 27ste verdieping van de piramide, maak ik Ton wakker met de lucht van verse koffie. Het is trouwens een hele belevenis om naar boven te gaan. De lift waarmee ik moet stopt niet op de eerste 22 verdiepingen en gaat niet recht omhoog maar schuin via de wanden van de piramide. Het is een turbolift en gaat dus enorm snel. 5 verdiepingen voordat ik eruit moet gaat hij al afremmen, een heel apart gevoel zo met een turbogang schuin omhoog.

We willen naar Denny's voor het ontbijt maar mijn suiker stort in en ik moet snel wat gaan eten dus we gaan beneden in het casino een ontbijt eten. Voor het restaurant staat een rij dus moeten we even wachten. Ze moeten opschieten anders lig ik stuiterend op de grond. Gelukkig zijn we snel aan tafel en bestel ontbijt. Ik neem een gezond ontbijt en krijg daar lekkere verse jus d'orange bij die ze gelukkig snel komen brengen, goed voor mijn suiker.

Ik heb een gewoon ontbijt genomen met brood en vers fruit. Niet goedkoop maar wel erg lekker. Ton wilde eens wat anders, maar wat hij bestelde viel tegen. Gelukkig heb ik genoeg brood gekregen dus hij eet een boterhammetje mee.

Voldaan gaan we naar de auto en ik zoek naar de route in de SatNav. Die ben ik dus vergeten in te programmeren maar de eindbestemming intypen helpt want hij heeft het snel gevonden. Het is toch nog 100 km rijden dus we gaan maar via de snelweg heen dat is in ieder geval sneller.

Achter het hotel gaan we de snelweg op en onze eindbestemming heeft gelukkig zijn eigen afslag dus dat gaat allemaal prima. De Valley of Fire is een 'State Park' en geen 'National Park' dus onze jaarpas is hier niet geldig. Bij de ingang betalen we $10.

Het gebied hier is heel speciaal en erg prachtig. Mooie vuurrode rotspartijen, groene vlaktes, dan weer rood/witte bergen. Adembenemend weer. Dit gebied is meer dan 200 miljoen jaar geleden de bodem geweest van een zee, en er worden nu nog fossielen gevonden. In het Visitors Center lezen we veel over dit gebied. Heel interessant allemaal.

Helaas kan ik jullie nu niets laten zien. Graag geduld, de foto's komen later.

Op vele plaatsen in het park stoppen we en bekijken het bijzondere wat er te zien is. Via de zuidelijke ingang verlaten we het park en komen weer in een totaal ander landschap terecht. Het lijkt wel of je op een andere planeet rijdt.

Na een uurtje rijden komt aan de horizon weer Las Vegas in beeld. We rijden de stad weer via een andere weg binnen en hier is het echt het "echte dagelijkse leven Las Vegas". Autodealers, supermarkten, huizen.....noem maar op. Er zijn hier wel enkele casino's maar die zijn niet zo massaal groot en zijn echt casino's voor de locale bevolking.

We besluiten om nog even te gaan Outlet shoppen. Daar slagen we weer prima. Calvin Klein en Tommy Hifiger spijkerbroeken voor Ton, en voor mij wat mooie t-shirts en polo shirts en een paar schoenen.
Het is inmiddels al weer 19:00 uur en gaan bij de Panda Express lekker eten.

Eenmaal weer terug in het hotel zetten we onze tassen boven en gaan dan beneden op een bankje in het casino zitten, mensen kijken. Onder het genot van een enorme hoeveelheid bevroren Jack Daniels met Cola lachen we ons gek. Het is Halloween en de mensen hebben echt de meest bizarre kostuums aan. We zitten een uurtje of 2 en zien van alles voorbij komen. Dit is echt leuk !!

Als de bodem van het enorme lange glas dan eindelijk in zicht komt gaan we nog een rondje lopen en kijken bij de diverse tafels naar allerlei gokspelletjes. Wat een geld wordt er hier doorheen gejast.

Als we weer boven zijn kijken we nog wat TV maar de alcohol gaat zijn tol eisen en de oogleden worden zwaar...... zzzzzzzzzzzzzzzz

Een treurige mededeling.....

De ellende met de laptop wordt met de dag groter. Kan steeds korter er mee werken voordat hij weer vast loopt. Helaas wordt vanaf heden het blog kort bijgehouden. Ga proberen het via de iPad te doen maar kan daarmee alleen in de lobby van het hotel op het internet. De updates zullen dus nu niet meer elke dag komen. Een nieuwe laptop hier kopen is geen optie, het vakantie budget laat dat helaas niet toe.

Via Facebook op mijn iPhone worden nog wel af en toe updates geplaatst als we ergens zijn waar WiFi is.

Zion is geweldig maar Vegas ? Nee dank je...

Eerst een mededeling van huishoudelijke aard, het blog wordt vanaf nu geschreven vanaf een laptop die op het punt staat te overlijden. Sinds gisteravond loopt hij constant vast of doet het totaal niet meer. Daarom vanaf nu minder foto's geplaatst.

Vandaag onze laatste dag in Utah begint erg koud. Buiten is het 1 graad en vannacht heeft het schijnbaar goed gevroren want het ijs ligt op de golfbaan. Vandaag vertrekken wij richting onze laatste bestemming van de Road Trip. Het beginpunt wordt ook het eindpunt.....Las Vegas.

De route gaat via Zion National Park. Een NP waar wij 14 jaar geleden ook geweest zijn en waar we leuke herinneringen aan hebben. We slapen een beetje langer dan normaal en doen rustig aan met inpakken. We hebben niet zo'n trek in een groot ontbijt en besluiten een broodje te eten  bij de Subway aan de overkant van de weg.

We genieten nog even van het uitzicht op ons hotel en gaan dan rijden. De weg die hier loopt is de enige weg Zion in dus er is aardig wat verkeer.

We komen bij de officiële ingang en laten onze jaarpas zien. De vriendelijke Parkranger geeft ons de kaart van het park en wenst ons een prettig dag. Inmiddels zouden we voor $120 aan entree hebben moeten betalen dus die $80 jaarpas heeft zijn geld goed terug verdient.

Ook hier natuurlijk weer vele uitzichtpunten waar je kan stoppen en dat doen we natuurlijk dan ook. Overal is het weer adembenemend. Zion is weer totaal anders dan de andere parken.

Eenmaal Zion weer uit gaat het snel. We zitten een groot stuk op de snelweg, wat niet anders kan, en waar mogelijk gaan we de snelweg af en binnendoor. En dan komt Las Vegas in zicht. Heel in de verte is het al te herkennen. Via het noordelijkste puntje rijden we de stad in gaan heel de Las Vegas Boulevard af naar het zuidelijkste puntje. Daar staat als 1 van de laatste hotels het Luxor.

We checken in, parkeren de auto in de garage en gaan onze kamer verkennen.
We zijn te moe om The Strip af te rijden voor het avondeten en gaan dus maar beneden kijken. We willen ook wel een show zien vanavond. Nou dat was dus schrikken ! Er waren nog kaartjes voor de show van Chris Angel (een hele goede magiër ) en als we er heen zouden gaan en daarvoor nog een goede maaltijd zouden nemen waren we $450 kwijt. Ja dag !!!! daar beginnen we niet.

We lopen alle eetgelegenheden af in ons hotel en besluiten om maar in een "Sportsbar" wat te eten. Wat een prijzen overal ! De laatste keer dat wij hier waren, at je voor een paar dollar je helemaal vol. Nou dat is dus flink veranderd. Morgen maar "off-strip" eten.

Na het eten vecht ik met mijn laptop die nu op het punt staat te overlijden. Jammer....